چیزهای رفته از دست – امیدهای به دست آمده

شعری از هارکایتز کانو

 

نیچه گفت
امید
آغازِ از دست‌دادن‌ست
می‌شود رادیکال‌تر گفت:
آغاز هر چیزی
آغازِ از دست‌دادن‌ست
همه می‌بازیم
و بعضی
آهسته‌تر از بعضی
می‌پرسیم از هم
اوضاع چه‌طور است؟
بی آنکه دلمان بسوزد اصلن
و آهسته پاسخ می‌دهیم
بی آنکه بدانیم واقعن
آرام از دست‌دادن‌ست
آنچه بَرندِه‌گی‌ می‌نامیم
اما
منی که اصلن دوست ندارم ببازم
دوست دارم
خودم را در جنگل بدهم از دست
در انبوهِ موسیقی و نفس
پوست و پوسته‌ی درخت

 

برگردان: مهرداد مهرجو

LOST THINGS, FOUND HOPES

 

A poem by Harkaitz Cano

 

For Nietzsche, hope was the beginning of loss.
But we can be even more radical:
the beginning of anything is the beginning of loss.
We all lose, but some lose more slowly
than others.
‘How’s it going?’ we ask mercilessly.
‘Slowly’, we answer, without really knowing.
Losing slowly is what we call winning.
But I, who do not love losing, love to lose myself in the forest.
Especially in forests
of music and breath,
skin and bark.

Leave a Comment